Schaakvereniging De Groene Zes

De plek waar schaken en gezelligheid elkaar ontmoeten



Stroeve start van ons spiksplinternieuwe vlaggenschip

Maandagavond 5 oktober moest het dan gebeuren, de eerste stap op weg naar het kampioenschap. De GZ'ers hadden notabene zelf borden en stukken meegenomen. We hadden 2 invallers nodig omdat de sterke Peters niet konden spelen, desondanks was er de gedachte vanavond te kunnen winnen. Bergen 2 bleek ook 3 invallers nodig te hebben.

Op bord 7 was al snel een kreet van afschuw te horen. De witspeler van Bergen gaf pardoes een stuk weg. Met Bertus Droog achter de zwarte stukken leek dat kat in het bakkie. Echter dit bleek een kat in nood, want zwart werd snel achteruit gedrukt en vastgezet. Wat heb je aan een stuk als je het niet kunt gebruiken. Bertus kwam waarschijnlijk nog goed weg met remise.

Gelukkig ging het met Rene Brouwer op bord 8 beter. Hij zette z'n tegenstander onder druk, naar ik begreep deden de vijandelijke lopers niet mee, en was het punt snel binnen.

Op m'n eigen bordje (6) ging het niet best tegen Martin Duinmayer. We hebben in het verleden wel eens eerder tegen elkaar gespeeld en ik had in de auto al gemeld: "Ik hoop dat ik niet tegen Martin moet, die ligt me niet zo". Tja, c'est la vie. Ik kwam ouderwets gedrongen te staan, en dreigde een pion te verliezen. Ik wist het nog zo te rommelen dat ik een pion voor kwam in mindere stelling. Ik dacht ergens nog een leuke truc te zien met damewinst, echter iets te laat kwam ik er achter dat zwart verderop in de variant zo'n zelfde truc zou kunnen uithalen, dus ook met damewinst, maar met een bonus stuk. Niet zo mooi dus.

Martin kwam echter met een andere winnende zet. Dit zou een stuk kosten zonder initiatief in de stelling. Toen dacht ik, dan geven we de dame wel weg en zien we wel of er nog grappen in zitten. Dat was dus niet zo.

Andrew speelde op bord 5 een moeizame pot tegen Karel Otto. De laatste bood in betere stelling remise aan en ging er daarna al snel vandoor. Met een 2-2 stand moest het dus gebeuren op de top borden.

Op bord 4 werd Dik Mantel op een gegeven moment van het bord gemept en ik denk dat bord 2, Piet met de remise, pion minder, niet mocht klagen. Overigens gaf Piet aan dat hij beter had gestaan maar de winst niet kon vinden.

Ik had het idee dat er toen maximaal een 4-4 in zat, remise op bord 1 en evt. winst op bord 3 (dacht ik). Onze Rik belandde echter al vrij snel in een remise-achtig eindspel (ongelijke lopers). Toen moest het op bord 1 gebeuren. Jaap-Jan had een tijdsvoorsprong in een vrij steady stelling. Hij ging er vol jeugdig enthousiasme op af. Eerst breken op de koningskant en daarmee een vrijpion creëren op de h-lijn. Deze was in de partij gemakkelijk te keepen door de witte koning, maar die is vervolgens wel gebonden aan die pion. Daarna kon Jaap-Jan heerlijk met z'n loper schuiven. Vervolgens kwam er een break op de dame vleugel. De zwarte b-pion kon door het paard tegen worden gehouden ,maar is vervolgens ook gebonden (de witte a-pion kan door de zwarte loper op a7 tegengehouden worden). Daarna kon de zwarte koning over het bord huppelen en moest de witte er achteraan. Eerst richting damevleugel om een pion te snoepen en vervolgens weer terug naar de koningsvleugel om met de f-pion te gaan lopen. Op het moment dat die door wit onder bedwang is, begint de c-pion te lopen. Toen was het gebeurd. Petje af voor Jaap-Jan!

Alles nog in eigen hand, op naar de volgende wedstrijd...