Schaakvereniging De Groene Zes

De plek waar schaken en gezelligheid elkaar ontmoeten



Tweede team heel goed van start

Revanche - GZ/Schaaklust 2     2,5 - 3,5

 

Het was voor de eerste keer dat we met een zestal aan de start verschenen.

De formatie was redelijk vertrouwd, in feite zitten de 5 zwakste basisspelers van het oude GZ 1 nu in het tweede team.  De zesde speler is Piet Sinnige.

 

We hadden verwacht, ondanks de afwezigheid van Rob van Gageldonk, een uiterst sterk Revanche te treffen. Dat we wonnen mag dan ook verrassend genoemd worden. Nadat we amper 15 minuten bezig waren, dreven er al donkere wolken boven de borden van Jan Olthof en Nel Sasbrink.

Beide hadden een stuk cadeau gedaan. Jan zag 'm nooit meer terug en verloor al snel. Nel werd gelukkig op tijd wakker en ging vanaf dat moment echt schaken.

 

Ikzelf was met een remise tegen Jan Kelder al lang blij. Veel materiaal werd geruild en de overgebleven stelling leende zich niet echt tot doorspelen. Na een bedenktijd nam ik Jan's voorstel aan.

 

Op bord 1 was Andrew goed bezig tegen Robin Sneeuw. Hij had wit en zat in een bekend spelletje. Robin vergaloppeerde zich en gaf een pion weg. Illustratief voor de vorm waarin hij zich momenteel bevind. Andrew bouwde gestaag verder en won een stuk. Daarna moest er nog even aan de boom geschud worden voordat er geoogst kon worden.

 

Axel zat op bord 3 tegen Jan Groen, dat is ook een geduchte tegenstander. Ook hier werkte de tegenstander mee en ging er (te) gemakkelijk een stuk af.

 

Met een 1,5 - 2,5 stand in ons voordeel waren er nog 2 partijen bezig. Piet Sinnige trof Hendrik Kager. De heren waren redelijk aan elkaar gewaagd en ondanks een pionnetje voorsprong voor Hendrik leek een remise tot de mogelijkheden te behoren. Er werd echter redelijk snel gespeeld en de stelling veranderde continu qua waardeoordeel. Piet zat al een beetje te stoken dat ze maar remise moesten doen, want Hendrik leek niet te weten hoe hij de stelling moest afmaken. Maar ja, zoals zo vaak, vind je spelenderwijs toch op een gegeven ogenblik wel waar het omgaat, zo ook Hendrik.

 

Toen moest het beslist worden in de laatste partij tussen Wil Mosman en Nel Sasbrink. Zoals gezegd was het aanvankelijk een pion voor een stuk achter. Er volgde echter een tweede pion. Deze vormden tezamen een sterk front en Nel kon op de witte stelling gaan leunen. Een beetje duwen hier, een beetje prikken daar. De stelling, het materiaal en de tijd waren op een gegeven moment allemaal in het voordeel van Nel en de vraag was hoe het zou eindigen. De partij werd uiteindelijk beslist omdat Wil door z'n tijd heen was.

 

W2whale